De laatste der Mohikanen
Geschreven door Trudy zondag, 19 september 2010 12:08
Blogs - Columns SV
Tante Mien met hoed in haar vroege jaren
We zijn in een van de kamers van de Bron. Mijn zus, overleden tante, en ik. Als iemand overlijdt is dat altijd treurig, en helemaal als die persoon ook nog eens een fijn persoon was (is…!). Maar tante Mien komt uit het bouwjaar 1913, en dat verzacht de pijn aanzienlijk. Het is tenslotte een respectabele leeftijd om het kaarsje te doven.
Tante Mien Sprenkeling. Officieel een tante van mijn vader, maar bijna iedereen noemde haar Tante Mien. Ook ik. Maar behalve dat ik zes weken geleden bij haar langs geweest ben, had ik haar voor de rest in geen jaren gesproken. Dat heb je zo met tantes. Niet omdat ik haar niet leuk vind, maar gewoon omdat de paden van het leven elkaar niet meer kruisen.
Als kind moest ik mee. Iedere vrijdagavond naar tante Mien en ome Kees. Ze woonden in de thorbeckestraat nummer 9. “oh wat ben je mooi!” vertelde ze mij iedere week alsof ze mij voor de eerste keer te zien kreeg. Tot groot verdriet is haar nooit een kind gegund geweest. Ze hadden wel een hond, Rikkie. Hij mocht brokjes eten van een bijzettafeltje. Ondertussen rookte ze zo nu en dan een oranje Belinda filtersigaret. Een tijd waarin het nog normaal was als je in het bijzijn van kinderen een sigaret opstak. Vader, moeder, ome Kees, Tante Mien, en ik in een grijs gewolkte huiskamer. Toch was leuk om daar te zijn. Totdat ik in de pubertijd kwam en liever op vrijdagavond thuis bleef. Cola, brosnoten, chips, Fame, en na de serie een David Bowie elpee draaien. Dat was altijd een klein feestje. Totdat mijn ouders weer thuiskwamen van Tante Mien en ome Kees, en ik de plaat weer af moest zetten.
Zo gaan die dingen in het leven…
Toch is Tante Mien een geweldige vrouw. Ik weiger namelijk om in de verleden tijd te praten als iemand overleden is. Dat doen namelijk heel veel mensen. Waarom praten we in de verleden tijd als we nog steeds iemand geweldig vinden of van diegene houden? Van mijn vader hou ik ook zielsveel al is hij als organische substantie nergens meer te vinden. En tante Mien is een geweldig lieve vrouw. Ook al is ze overleden.
Voor mij zal er niet veel veranderen, maar er waren veel mensen die haar frequent bezochten. Voor de mensen zal het zwaar worden dat zij nooit meer Tante Mien zullen spreken. Tante Mien die nooit klaagde, en altijd belangstellend was naar de levens van een ander. Voor mijn moeder die minimaal twee keer in de week bij haar op bezoek kwam en boodschappen voor haar deed. En ik denk aan mevrouw Tulp. Zij en tante Mien waren de enige bewoners die de nog in bejaardentehuis Christoffelhof gewoond hebben. Zo heb ik mij laten vertellen.
Nu is mevrouw Tulp de allerlaatste der Mohikanen. Ik wens haar alle sterkte toe…
En ik zit dus met mijn zus en overleden tante in een kamer van verzorgingstehuis de Bron. Mijn moeder is op vakantie. Alsof tante Mien haar de poeha wilde besparen. Aan een kleine tafel met een Perzisch kleedje zitten mijn zus en ik te wachten op de begrafenisondernemer. Ik kijk naar een aangebroken pakje oranje Belinda filter. Het ligt op hetzelfde bijzettafeltje waar ik hond Rikkie nog brokjes van heb zien eten. 28 jaar geleden…
Mijn zus pakt het pakje Belinda en stopt het onder de kussen in de kist. Nog een paar sigaretten voor onderweg.
Misschien had ik haar toch wat vaker moeten opzoeken…
Categorieën
Zeg Eens...Wat Vind Jij?
Links
Cijfertjes
| Gasten vandaag: | 12 |
| Hits vandaag: | 193 |
| Bezoekers totaal: | 35599 |
| Aantal Hits totaal: | 258668 |
| Gemeten sinds: | 18-02-2010 |
Laatste Reacties
- Op het volgende bericht valt niet te reageren, dus doe ik het hier maa...
Reactie van: Ximaar - In november hebben we weer verkiezingen (fusiegemeente) Mijn benieuwen...
Reactie van: Trui - Ook hier in Schoonhoven zijn ze die dingen aan het uitdelen, de hele r...
Reactie van: carel
Reacties
maar als ik afhankelijk ben en niks meer kan mag je bij mij de stekker er uit trekken,of geef me maar een pilletje,of t 61 dat is een dodelijke dosis onder de dieren ben je zo weg,even inspuiten in de hartspier en met 2 min ben je weg,ik teken ervoor wil geen lijdensweg,ben ik ook t type niet voor.
ik ga niet vragen of ik dit wel mag,of mag doen,nee en tegen die tijd dat wij er aan toe zijn hebben ze geen geld meer en personeel,want we moeten nog meer gaan bezuinigen op de zorg,let maar op wat er morgen gebeurt,met de troonrede.
dan laten ze die arme mensen de hele dag in bed liggen,nu gaan en moeten er al mensen om 4 uur naar bed omdat ze geen tijd hebben,en wat dacht je van t wassen straks nog maar 1x in de week,en wie weet weer in de teil net zoals vroeger.
nu tante mien is dit allemaal bespaart,gelukk ig maar ze heeft een mooi leven gehad,ik teken ervoor,hebben jullie wel een aansteker bij de sigaretten gedaan,anders heeft ze er nog niks aan,nu by,by,tot horens.