Schoonmoeder af...
Geschreven door Trudy dinsdag, 02 maart 2010 14:54
Lees eerst onderstaande passage uit een column van een aantal maanden geleden:
En het leed is nog veel erger! Mijn oudste dochter heeft namelijk sinds popweekend verkering! Slechts 15 jaar op deze wereld, en nu wordt ze al thuis gebracht door een 17- jarige brommerrijdende jongen uit Schagen. Heb mijn man nog nooit zo zorgwekkend zien kijken: “17 jaar…ik weet hoe ik zelf was op die leeftijd ”, waren zijn woorden.
Zo heb je zorgen over de kwaliteit van je borstvoeding, even later struikel je over een helm op de trap. Zit je dochter hand in hand op de bank met iemand van het andere geslacht. Eerlijk is eerlijk, het lijkt mij een hele leuke jongen. Maar hij staat wel in een steegje met mijn oudste pulletje.”
De dame (ook een moeder) begreep mijn zorgen. Want het blijft tenslotte raadselachtig. Waarom gaat de tijd opeens zo snel als je kinderen hebt? In ieder geval sneller dan vele ouders emotioneel aankunnen. Tegen de tijd dat je eraan gewend bent dat ze een deel van je leven zijn, fladderen ze als vogeltjes uit hun nest. Ik vind het gefladder maar niets.
Maar ik zal er toch aan moeten wennen. En zoals Wim Sonneveld in een legendarische sketch vertelde over toekomstige schoonzoons: “En allemaal mee eten!”
Ook dat nog…
***
En nu is de verkering uit. Zo draag je de stempel ‘schoonmoeder’, en tegen de tijd dat je ervan geniet, ben je zomaar ‘schoonmoeder af’. De jongen heeft er de brui aan gegeven na precies zeven maanden verkering. Was het nou maar een rotzak, dan had ik nu staan springen in de kamer. Maar nee, het is nog een leuke jongen ook, en heeft heel lief voor mijn dochter gezorgd. Weer of geen weer, hij bracht haar altijd naar huis. Draaide leuk mee in ons gezinnetje, en was ook nog eens gul. Kortom een hele gezellige schoonzoon waar ik mijn handen mee kon dichtknijpen. En nu is het over. Verdrietig voor alle partijen…
Maar goed, misschien draag ik een roze moederbril, maar ik vind mijn dochter heel lief en knap. En volgens derden liggen genoeg kapers op de kust die haar hart willen veroveren. Terwijl dochterlief de brokstukken van haar hart dapper zal gaan lijmen, moet ik maar rustig afwachten welke volgende hartenbreker straks over de drempel zal lopen. Ben ik voordat ik het weet weer schoonmoeder!
Moet ik proberen in te schatten of die jongen deugt, en zo ja, dan zal ik ook weer aan die jongen wennen. En statistisch gezien zullen er nog vele adonissen volgen. Er staat mij nog een reeks van verdriet, troost en ellende te wachten met twee dochters in huis. Je raakt tenslotte toch gehecht aan de nieuwe toekomstige schoonzoon en even later moet je er weer afscheid nemen.
Gelukkig zijn er straks weer nieuwe verkiezingen, want nu ik dit aan den lijve ondervonden heb, ben ik subiet voorstander van uithuwelijken geworden.
“Maar mama, ik ben helemaal niet verliefd op deze knul!”
“Nou niet zeuren, je gaat hem vanzelf wel respecteren. En nu die trouwjurk aan!”
Anders is het mentaal toch echt niet op te brengen.
Hoop dat ik even een paar maandjes mag herstellen voordat ik met een tandpasta smile de volgende huwelijkskandidaat mag welkom heten. En nu begrijp ik ook waarom moeders altijd huilen bij de trouwplechtigheid van hun kroost.
Het zullen vast tranen van opluchting zijn!
Categorieën
Zeg Eens...Wat Vind Jij?
Links
Cijfertjes
| Gasten vandaag: | 12 |
| Hits vandaag: | 192 |
| Bezoekers totaal: | 35599 |
| Aantal Hits totaal: | 258667 |
| Gemeten sinds: | 18-02-2010 |
Laatste Reacties
- Op het volgende bericht valt niet te reageren, dus doe ik het hier maa...
Reactie van: Ximaar - In november hebben we weer verkiezingen (fusiegemeente) Mijn benieuwen...
Reactie van: Trui - Ook hier in Schoonhoven zijn ze die dingen aan het uitdelen, de hele r...
Reactie van: carel
Reacties