De koude kant
Geschreven door Trudy zaterdag, 21 augustus 2010 14:41
Blogs - Columns SV
Ik was genoodzaakt een dreig sms te sturen om haar eindelijk eens te kunnen ontmoeten. “Als we vrijdag bij je ouders gaan barbecueën neem dan eindelijk eens je vriendinnetje mee! Zo niet, dan ga ik er vanuit dat jij je voor ons schaamt!”Zwagerlief antwoordde op weinig diplomatieke wijze: “Dat klopt ook!” En dan evengoed met een ‘X’ erachter…
Maar wat had de brutale vlerk afgelopen vrijdag aan zijn arm bungelen?Juist! Zijn vriendinnetje. Heeft mijn sms toch zijn vruchten afgeworpen.
Want het is niet makkelijk de eerste ontmoeting met de koude kant. Vooral niet vóór de koude kant. Iedereen die in een relatie belandt wordt automatisch een koude kant van een familie. Of je nu wilt of niet. Inmiddels ben ik al 20 jaar de koude kant van een familie zodat ik mij helemaal niet meer de koude kant voel. Mijn schoonouders zie ik als mijn eigen familie, en ik prijs mijzelf dolgelukkig met deze ‘aanhangsels’ in mijn leven. Maar je kunt het ook anders treffen. Vandaar al die schoonmoedergrappen (die ik overigens vaak zeer vermakelijk vind).
Maar twee decennia geleden dacht ik ook helemaal niet aan mijn schoonouders toen ik met hun oudste zoon in de Gouden Engel stond te zoenen. Wellicht kwam het door de Martini, maar op dat moment was het voor mij van ondergeschikt belang of de man waar ik mee aan het zoenen was misschien wel ouders zou kunnen hebben. Toch krijg je ze vroeg of laat voor je kiezen. Mits uw partner geen wees is…
Ik moet u vertellen dat mijn huidige schoonouders de eerste mensen waren waar ik mij aan gepresenteerd heb als potentiële schoondochter. Voor die tijd vermeed ik angstvallig bezoekjes waarbij ik als een klein muisje door rondcirkelende haviken geobserveerd zou worden. Spits gebekte vogels die cirkels blijven vliegen totdat je de eerste verkeerde opmerking maakt of wat morst. Voor een moment een ijzige stilte waarna een havik mij genadeloos af zou maken. Totdat ik een relatie met mijn huidige man kreeg. Toen kwam ik er niet meer onderuit.
Ik weet nog heel goed wat mijn galgenmaal was. Een rijsttafel waar mijn schoonvader dagen voor in de keuken had gestaan. Iedereen schepte om de beurt rijst uit een grote pan. Obstakel nummer één. Ik wilde geen korrels morsen, maar ik wist dat het zou gaan gebeuren. Mijn zwager moet mijn angst gevoeld hebben en bood aan wat rijst op mijn bord te scheppen.
Dat moment vergeet ik mijn hele leven niet meer.
Al gauw schepte ik het eten op, durfde ik het niet met elkaar eens te zijn, en op kerstavond zaten we tot zes uur in de ochtend te discussiëren over het leven. En dat is inmiddels een traditie geworden.
En nu mocht ik dus eindelijk kennismaken met de vriendin van mijn zwager. Een hartelijke, mooie en welbespraakte vrouw. En al leek zij zich geen klein muisje te voelen, ik hoop niet dat ik als een rondcirkelende havik ben overgekomen. Mijn zwager is mij namelijk erg dierbaar, en alleen de allerbeste vrouw is mij inziens goed genoeg. Al vraag ik mij af of mijn opinie enige betekenis zou hebben voor mijn zwager of zijn vriendin. Toch smeerde ik afgelopen vrijdag voor haar een toastje zoals mijn zwager voor mij de rijst opschepte.
Zoals ik destijds zelf ervaren heb, is dat voor mij een manier van een warm welkom heten!
Categorieën
Zeg Eens...Wat Vind Jij?
Links
Cijfertjes
| Gasten vandaag: | 12 |
| Hits vandaag: | 191 |
| Bezoekers totaal: | 35599 |
| Aantal Hits totaal: | 258666 |
| Gemeten sinds: | 18-02-2010 |
Laatste Reacties
- Op het volgende bericht valt niet te reageren, dus doe ik het hier maa...
Reactie van: Ximaar - In november hebben we weer verkiezingen (fusiegemeente) Mijn benieuwen...
Reactie van: Trui - Ook hier in Schoonhoven zijn ze die dingen aan het uitdelen, de hele r...
Reactie van: carel
Reacties
Al leek je neus die dag wat spitser dan anders, ik heb niets gemerkt van havikgedrag. Het was een warm onthaal voor de koude kant. Lief! X
Wat een leuk stukje tekst
Succes nog.
Groetjes Cynthia