Hondenbeleid

Geschreven door Trudy dinsdag, 24 januari 2012 14:46

Ik ga even zo’n 30 jaar terug de tijd in…

Onze hond Kardoes kon op een paar kilometer afstand een loops hondje ruiken. In tijden als deze moesten wij de voordeur dan ook goed in de gaten houden. De deur hoefde maar op een kiertje te staan, en de kans was groot dat onze zwarte krullenbol op liefdespad ging. Met de motivatie van een duif vloog hij richting het wulpse lellebelletje.

Ik ben hem als tienjarig meisje wel eens achterna gehold. En daar stond ik dan met mijn twee paardenstaartjes mijn hond vermanend terug te roepen: “Kardoes, kom hierrrrr!!!” Waarna hij even achterom keek, en het hazenpad koos. Als hij een middelvinger had gehad, had hij hem zeker naar mij opgestoken.

Meestal bleef hij een nacht weg. Daags na de amoureuze uitspatting stond hij met zijn kop voor het raam. Stinkend onder het kroos. Het is jammer dat ik er geen foto van heb, maar hij lachte met een schaapachtige blik naar ons, en liet zijn tanden zien. Niet op een agressieve manier, maar met een kwispelende staart. Behalve dat wij er een slapeloze nacht aan over hadden gehouden, liep het altijd goed af.

Tot die ene ochtend….

Tringgg (deurbel)

Vrouw aan onze voordeur: “Goedemorgen.”

Moeder: “Goedemorgen.”

Vrouw aan onze voordeur: “Uw hond heeft mijn hond bezwangerd.”

Dat verklaarde natuurlijk de Prodent tandpasta smile van onze viervoeter. Hij wist wat wij toen nog niet wisten. Hij zou vader worden. Goddank was de vrouw aan onze voordeur dolenthousiast, en kreeg dit verhaal geen staartje. Of eigenlijk wel: vier puppy staartjes. Maar we draaiden niet voor de alimentatie op.

Desalniettemin had de seksuele uitspatting van Kardoes mijn ouders flink in de problemen kunnen brengen. Als eigenaar van een viervoeter draag je tenslotte de volledige verantwoordelijkheid.

Je bent verantwoordelijk voor je kroost (zeg: kinderen en/of huisdieren). Sloopt je kroost de boel, spuugt het kauwgom op de grond, poept het de boel onder, verzuimt het van school, bezwangerd het een poedel, als eigenaar/ouder ben je te allen tijde verantwoordelijk.

Kinderen laat je pas los als je denkt dat zij zich verantwoordelijk zullen gedragen. Met honden is dat hetzelfde. Daarom snap ik het moeilijke gedoe over het ‘aan de lijn’ protocol niet.

Geef de hond en hondenbezitter de ruimte die ze verdienen. Net zoals Konijnen niet de hele dag in een hok horen te zitten, honden niet aan de lijn, en kinderen niet vierentwintig uur in de schoolbanken horen te hangen. Geef ze de vrijheid. Je kunt tenslotte pas verantwoordelijkheid nemen, als je het gekregen hebt.

Dus meer plaatsen in Schagen waar honden lekker los kunnen lopen, ravotten en verliefd kunnen worden. Dat is iets waar hond en baasje recht op hebben.

Mogen loslaten….

Dit schrijfsel kunt u ook lezen op www.afrit71.nl

Tags:

Reacties

0 #1 Carel 2012-01-24 15:56

Hij is leuk maar hou je hond toch maar aan de lijn en je kids aan het lijntje in het voorjaar. Sommige gevoelens zijn sterker dan het verantwoordlijk heidsgevoel