Gefeliciteerd met uw aankoop

Geschreven door Trudy dinsdag, 17 januari 2012 13:19

Het is altijd een gezellig wekelijks samenzijn als ik samen met mijn zus bij onze moeder ga eten. Alleen afgelopen donderdag werd mijn altijd ontspannen avond wreed verstoord door een e-mailbericht in mijn BB.

Beste Trudy,

Ik accepteer je bod!

Vriendelijke groet,

Meneer Huppeldepup.

“Maar ik heb helemaal niets besteld op marktplaats!” piepte ik tegen mijn disgenoten. Ik vreesde dat iemand mijn computer gehackt had, en nu als grap allemaal dingen via mijn account aan het bestellen was. Pornoboekjes, stoffige letterbakken, of jurkjes in de onmogelijke maat S.

“Zeg Trui, kan het niet zijn dat Arjen wat besteld heeft via jouw account?” sprak mijn zus deze wijze woorden. En inderdaad, toen ik zag dat er voor een luttele dertig euro een harddiskrecorder via mijn account besteld was wist ik dat manlief de genadeloze hacker geweest moest zijn. Manlief zeurt namelijk al drie jaar om zo’n nutteloos prul…

Na drie seconden van opluchting, sloeg de angst weer om mijn lijf. Een harddiskrecorder is namelijk een apparaat met een stekker. En bij alle elektronische apparaten die wij aanschaffen breekt altijd de koude oorlog uit in huize Zeeman.

Manlief leest namelijk nooit gebruiksaanwijzingen…

Hij denkt dat zodra het apparaat van het bubbeltjesplastic bevrijdt is (ook niet altijd een eenvoudige klus) en de stekker in het stopcontact zit, het apparaat gebruiksklaar is. Nu moet ik u vertellen dat ik niet eens ga beginnen aan het toevoegen van een apparaat aan de tv. Want achter de kast is het een wirwar van draden. En inderdaad, een tv, home cinemaset en een harddiskrecorder in harmonie met elkaar laten samenwerken is vooralsnog een onmogelijke uitdaging gebleken

Manlief kreeg het niet voor elkaar om hem op de tv aan te sluiten. Hij kreeg het wel voor elkaar om de tv en de home cinemaset onklaar te maken. Manlief spuwde woorden die niet publicatiewaardig zijn. Ik noem zoiets nodeloze energieverspilling, en vind het knap ongezellig. Alsof je een apparaat met een scheldpartij aan de praat kunt krijgen.

Ik moest denken aan vroeger, en hoe makkelijk het toen was om beeld en geluid te krijgen. Het duurde soms tijdje, maar je wist hoe het moest. Het was een samenspel tussen de tv en de antenne. Niets meer of minder. Zus stond voor de tv. Moeder hing met haar lijf uit het zolderraam. En ik stond halverwege de trap het beeldkwaliteit door te blèren. “sneeuw! weinig sneeuw. Zo is hij goed. Nee, toch niet. Ja, goed. Niet meer aanraken! Jammer, weer sneeuw…”

Jammer dat die tijden voorbij zijn….

Manlief heeft goddank de tv en de home cinemaset weer aan de praat gekregen. Binnenkort doet manlief vast weer een poging om de harddiskrecorder aan de praat te krijgen.

Ik hoop dat ik dan iemands hond mag uitlaten…

U kunt dit schrijfsel ook terugvinden op www.afrit71.nl

Tags: