Klabakje en de bonnenregen
Geschreven door Trudy dinsdag, 28 september 2010 17:09
Blogs - Blogs
Burgers en politici reageren verontwaardigd op de bonnenquotum wat agenten verplicht zijn uit te delen. Niet alleen in Rotterdam, maar in heel het land worden agenten verplicht om in sommige gevallen zelfs 250 boetes per jaar uit te schrijven.
Ik moest meteen denken aan één van de droevigste sprookjes van Andersen: ‘het meisje met de zwavelstokjes’. Het arme meisje mocht niet eerder naar huis voordat alle zwavelstokjes verkocht waren. Het jonge kind vroor uiteindelijk dood. En nu, anno 2010 herhaalt deze dramatisch geschiedenis zich weer. Een oud sprookje in een nieuw jasje:
Klabakje en de bonnenregen
Het was kerstavond. Het vroor nog harder dan Piet Paulusma voorspeld had. Klabakje liep door de stad. Dikke sneeuwvlokken kraakten onder zijn schoenen. In zijn knuistje droeg hij een dik boek. Een bonnenboek. Hij mocht zich pas weer op het politiebureau melden als alle bonnen uitgeschreven waren. “Wilt u een overtreding voor mij maken?” vroeg Klabakje met bibberende stem aan een voorbijganger. Maar de voorbijganger snoof zijn neus op. Hoe vaak hij het ook vroeg, niemand wilde een overtreding maken. Klabakje was namelijk niet zo populair. In de zomer had hij honderden bonnen uitgeschreven zoals Hirsch Ballin hem opgedragen had. Terwijl Klabakje aangiften van misbruik en diefstal op de lange baan schoof, schreef hij bonnen uit. Met vulpen, en in prachtige krulletters geschreven.
Nu wilde niemand hem meer helpen.
Nog 35 bonnen, en dan zat hij op het quotum van 250 bonnen. Maar het was zo vreselijk koud. Klabakje kroop in een steegje en stak één bon in brand. Een goud lichtschijnsel warmde zijn gezicht en handen. Voor even. En toen was het weer aardedonker in de koude nacht. Hij kon de verleiding niet weerstaan, en al gauw stak hij een volgende bon in de hens. En nog één, en nog één. In een roes zag Klabakje zijn zoon en dochter bij de kerstboom zitten. De tafel was gedekt met tafelzilver en in het midden van de tafel lag een schaal met dampende donuts.
Zijn kinderen zaten op de politieschool. Hij moest naar ze toe om te vertellen dit impopulaire beroep niet uit te gaan oefenen. Maar Klabakje had nog maar één bon in zijn handen. Als Klabakje zijn laatste bon zou aansteken zou hij het ochtendgloren niet meer halen.
Plots zag hij wat aan een lantaarnpaal hangen. Het was een dronkaard. Klabakje hief zich met zijn laatste krachten op, en liep naar de dronkaard. “Ik ben Klabakje, en ik moet u beboeten voor openbare dronkenschap.” De dronkaard hikte driemaal met zijn keel, waarna hij Klabakje een zakflesje kruidenbitter toereikte. De alcoholische vloeistof verwarmde direct zijn lichaam. Met trillende vingers schreef hij in slordige krulletters een dikke bon uit, en keerde terug naar het politiebureau. Ondertussen verzon hij een smoes voor de verbrandde bonnen.
Maar enfin...
Hoe loopt het sprookje af? Hij redde zijn kinderen. Zoonlief werd kleermaker, en dochterlief trouwde met een kikker. Klabakje zorgde er voortaan voor dat hij voor het einde van de zomer aan zijn quotum zat.
En hij leefde nog lang en gelukkig!
Categorieën
Zeg Eens...Wat Vind Jij?
Links
Cijfertjes
| Gasten vandaag: | 11 |
| Hits vandaag: | 141 |
| Bezoekers totaal: | 35598 |
| Aantal Hits totaal: | 258616 |
| Gemeten sinds: | 18-02-2010 |
Laatste Reacties
- Op het volgende bericht valt niet te reageren, dus doe ik het hier maa...
Reactie van: Ximaar - In november hebben we weer verkiezingen (fusiegemeente) Mijn benieuwen...
Reactie van: Trui - Ook hier in Schoonhoven zijn ze die dingen aan het uitdelen, de hele r...
Reactie van: carel

Reacties
weet je dit klabakje doet op de markt,gaat ze een streepje zetten met een krijtje bij de achter wielen,en als je je schijf hebt verzet en niet over t krijtje hebt gereden,geeft ze je nog een bekeuring,want dan zegt dit klabakje dit mag niet,dus als je ondernemer bent en je auto daar even moet staan omdat je bezig bent,en misschien vergeet,daar heeft dit klabakje niks mee te maken,ik vindt dat ze op andere dingen moet gaan letten,bijvoorb eeld,wat de jeugd op straat gooit onder de middag,terwijl ze bij onze suppers zijn geweest,ze heeft toch als t goed is haar a.p.v.of mag ze dat niet,nu ik weet wel geef mij maar onze oude veldwachter terug,hij is er niet meer klaas de boer,jammer en dit klabakje haalt haar oude niet dag niet hier iedereen is klaar met haar,t is geen klabab maar een gal bak
en ik weet ervan ben jaren parkeer wacht geweest en weet hoe t werkt een beetje geven en nememen,ik weet wel dat er leuker werk is maar hoe je de mens benadert,en hoe ze jou benaderen ik ben ook bedrijgt en uitgescholden, maar als je iemand t eerlijk benaderd maar niemand wil er over praten dan kom je eenheel eind t is niet de leukste baan van nederland,,maar ik heb weinig bekeuringen gegeven,en daarom ben ik ontslagen was geen gooie klasbak
gelukkig niet,
€