Deeltijd kindje

Geschreven door Trudy zaterdag, 28 augustus 2010 15:54

Blogs - Blogs

Sara is een schat. Sara is het toefje slagroom op de levens van Piet en Kim. Beiden genieten ze een glansrijke carrière. Hun dikke BMW en Ford Cabrio passen perfect bij het mooie vrijstaande huis. Helemaal vanaf de grond opgebouwd in de smaak en stijl zoals Piet en Kim dat wensten.

Het was lang wachten op Sara. Eerst wilde ze haar baan op de rails krijgen. Het was hard werken om de hoge positie te verkrijgen die ze wilde bereiken. Maar het was Kim gelukt. En toen werd het tijd voor een baby, want de biologische klok tikte genadeloos door.

Om dezelfde levensstandaard te houden dan voor de geboorte van hun dochter, moet Kim wel blijven werken. Maar ze is ook niet van plan om haar mooie positie op te geven.

Sommige vrouwen hebben geen keuze, en moeten hun kind wel naar de opvang brengen. Want als er een partner verdwijnt, verdwijnen de maandlasten niet mee. Maar Kim wil alles. Een kind, en een carrière.

De kinderopvang is geweldig! Kleine Sara gaat met veel plezier naar de crèche. De leidsters doen de hele dag leuke dingen met haar. Ze is ook een sociaal kind. Ze moet nu eenmaal leren delen. Iedere week krijgt Kim een schriftje mee, waarin geschreven staat wat Sara in die week allemaal gedaan heeft. En dat is prettig. Zo hoeft Kim niets te missen van de ontwikkelingen van haar lieve dochter. Sara´s eerste stappen los, Haar eerste tandje dat eruit ging. En toen Sara laatst een zoentje kreeg van Kees, hadden ze er zelfs een foto van weten te maken.

En als Kim Sara s ‘avonds ophaalt van de kinderopvang is haar buikje al gevuld. Want zelfs dat kan bij deze opvang! Stralend maar vermoeid van een dag noeste arbeid, sluit ze haar dochtertje dan weer blij in haar armen.

Voor Kim bestaat de dagelijkse opvoeding van haar dochter uit een badritueel, en een verhaaltje voor het slapen gaan. In het weekend is er tijd voor wat leuke dingen, zoals shoppen en chocomelk drinken in een restaurantje. Drie keer per jaar op vakantie gaan, zorgt ervoor dat Sara weet dat ze deel uitmaakt van het gezinnetje; Piet, kim en Sara.

Als Kim en Piet gevraagd worden of ze het niet erg vinden dat een ander zich veel langer bezig houdt met het opvoeden en de ontwikkeling van hun dochter dan zijzelf, moeten ze altijd smakelijk lachen. Want zij kunnen hun dochter alles geven. Een mooie slaapkamer, merkkleding, en het duurste speelgoed!

En dat is niet ieder kind gegeven. Er zijn namelijk ook kinderen die het moeten doen met Hema kleding, spelen in een openbare speeltuin, een aai over hun bol, even wegkruipen op schoot bij mama, of simpel een kopje thee met een koekje als ze uit school komen.

Tags:

Reacties

0 #1 baudy 2010-08-28 22:21

hallo trui,ik heb je stukje gelezen over tkindje sara,maar ik snap er eigenlijk niks van,je zegt als er 1 ouder wegvalt,maar later lees ik dat piet,kim,en sara t leuk hebben,nu ik zal je vertellen,ben 25 jaar gescheiden,heb altijd oppas gehad van mijn ouders ze gingen niet naar een opvang want dat was er toen niet,en gelukkig maar,want je kunt geen betere oppas hebben als opa,oma.
niks geen instelling van de overheid,en waar je nog een hoop geld voor moet betalen,weet je alsje een kind wil moet je ook de dingen aanvaarden,dat je niet alles maar kunt doen,en je eigen leven wil vol blijven houden,nee t is geven en nemen,en vooral tegen over t kind,wat is er nu belangrijker,mo eder een goeie baan of samen een kopje thee met een koekje.
nu ik kies voor t laatste,want dat blijft je bij,je hele leven lang,en daar kijk je op terug.
nu ik hoop dat dat kindje nog een leuk leven krijgt,ondanks dat haar ouders alleen maar aan hunzelf denken ,auto zus,huisje zo,en weet je 2 de hands kleding is echt niet zo verkeerd,je kan er rijk door worden.
ik doe niet anders,heb de mooiste kleding en voor weinig,zie er alle dagen weer goed uit,en de kringloop doet wonderen,alleen je moet er wel oog voor hebben,en wat denk je van rommelmarkten.
veel voor weinig geld,nu ik denk dat deze mevrouw nog wel eens achter de oren gaat krabben,als haar dochter 18,of 21 jaar is geworden,en dat ze haar moeder voor t feit zet,want dan is t leed niet te over zien,en dan is t oorlog,want dan heeft pap,en mam,tekort geschoten,want ze waren er niet ,moest zo nodig naar de
kinderopvang,om dat jullie aan je carriere dachten.
en wat dacht je van de dingen die ze nu krijgt,dat wil ze ook als ze 12,14,16,18,of20 wordt,want dat is toch gewoon,ik krijg t wel,nee deze mensen moeten maar eens bij mij in de leer.
nu trui,hoop datik niet te zwaar op de hand was maar hier kan ik niet tegen, zukke mensen,ze hebben denk nog nooit geen tegenslag gehad,maar wie weet,zeg nooit,nooit,by, by.

Quoting

0 #2 Trui 2010-08-29 10:45

Ha @Baudy: Ik ben het helemaal met je eens. Dit stukje is cynische geschreven. Ik schrijf vanuit de gedachtegang van yuppen, maar ik vind een kopje thee,geborgenhe id,en een thuisfront veel belangrijker voor een opgroeiend kind, dan merkkleding,dri e keer per jaar op vakantie, en een groot honk waar een paar dozijn kinderen dagelijks in gedumpt worden.

Als het niet anders kan,oké, maar ouders die kinderen willen als sluitstuk van hun bezittingen, daar kan ik echt niet tegen.

Quoting

0 #3 Xiwel 2010-08-30 11:46

Ik snap je verhaal, maar met dergelijke ouders kan je toch maar beter hebben dat zo'n kind door iemand anders wordt opgevoed.

Mijn moeder werkte overigens ook, maar dat was om ons eten en de kleren te betalen. Het loon van mijn vader ging precies op aan de huur. Wat dat betreft was het 40 jaar terug met veel mensen een stuk slechter gesteld.

Mijn moeder zat ik de huishouding en uit school moest ik daar naartoe. Dwz bij rijke mensen die veel meer speelgoed hadden en een grotere tuin met schommel. Ik vond het dus helemaal niet erg dat mijn moeder werkte.

Quoting

0 #4 joyce 2010-08-30 13:01

Hoi Trudy,

Ik snap dat je het verhaal cynisch geschreven hebt, dat is duidelijk. Zodra je jouw verhaal leest krijg je het gevoel dat de ouders maar een stel egoïstisch personen die niets om hun dochter geven. Maar het kan ook anders hoor.Er zijn ook ouders die fulltime werken en toch nog tijd aan hun kindjes kunnen besteden. Mijn man en ik werken beiden fulltime, niet zozeer omdat we het geld hard nodig hebben, maar ook omdat we beiden onze baan erg leuk vinden en met veel plezier werken. Onze kinderen (jongen van 5 en meisje van 1) komen echter niets tekort. En dan heb ik het niet over het financiële vlak want dat vind ik niet belangrijk. Mijn man werkt een dag in de week thuis en ik ook. Daarbij werken we overdag wat, maar ook in de avond als de kinderen op bed liggen. Op die manier blijft er tijd over om aan hen te besteden. Daarnaast passen ook de opa's en oma's op. Ook leuk, voor hen en voor de kinderen, want ze bouwen toch een heel andere band met opa en oma op als die de hele dag bij ons in huis zijn. I.p.v. dat we alleenin het weekend op zondag een uurtje op bezoek zouden gaan. Ook dat is naar mijn idee wat waard. En zo zijn er nog veel meer andere verhalen te ontdekken. Mijn motto hierin is dan ook : leven en laten leven. Niet continue blijven veroordelen, terwijl je de kern van veel verhalen niet eens kent. Je bent overigens niet de enige hoor. Het is een eeuwige strijd tussen met name de vrouwen onder ons. Je zal het niet geloven, maar voor mij was dit de reden om een website op te zetten die over dat onderwerp gaat. Misschien leuk om eens te bekijken ;-). Je kunt er allicht wat voer voor discussie vinden.

Quoting

0 #5 Trui 2010-08-31 05:32

@Joyce:Bedankt voor je uitgebreide reactie! Al delen wij een andere visie, ik kan jouw mening zeker waarderen. Ik ga gauw kijken op je website.
@Xiwel: Klinkt inderdaad zo gek nog niet. En er is voor mij ook een groot verschil tussen werken omdat je in levensonderhoud moet voorzien, of omdat je twee dikke auto's voor de deur wilt hebben, en twee paar jaar op vakantie wilt. ;)

Quoting

0 #6 baudy 2010-09-01 19:51

hallo trui ,ik wil die website van joyce wel eens lezen ,weet niet waar ik wezen moet, misschien kun je mij verder helpen.
want dan kan ik ook reargeren,en weet je nog even terug te komen op t feit van werkende ouders,ze willen nog zoveel ,maar als ze een opa en oma hebben die genieten dubbel op,want toen ze jong waren de opa en oma hadden toen geen tijd voor hun kinderen,maar nu genieten ze dubbel op,omdat ze toch wat iets terug willen doen,gaan lekker fietsen,ijsje eten,logeren,na ar de kermis,enz,enz nu by ,by.

Quoting